ماه که بالا می آید

تونوشته میشوی

با تمام بودنت:

که پیشانی ات ماه بود

چشمهایت خورشید

خنده هایت ستاره هایه درخشان


ماه که می رود آفتاب شود

باد می اید

کاغذهایم ...تورا با خود میبرد


می شود ماه را با دست هایت نگه داری،

غروب نکند؟

میخواهم درهاو پنجره هارو چفت بکنم

وتورا

برای همیشــه بنویس